شاهدی بودم اندر حکمت

که در آن خلق را بر حکم خویش معدوم می کردند !!!

و حکمشان از وحی نمیبود و بل از تضاد بر میخواست !!!

از وحی نمیبود لیک منتسب می خواندندش !!!

مرا همان بس بود برای رها کردن حکمت ؛

که نفهمیدم چه بگذشت و چه سود از نظر بر آن مرا حاصل شد ؟!

لیک فهمیدم که نظر بر هر چیز روا مباد ؛ جز بر آنچه به فضل ، بر آن غلبه یابی !!!

و گر جز آن اختیار شود ،  ضلالت و گمراهی محتوم است .

عدم را نیز دلیلی بر شرک و کفر دانستند و نا حق را بر این دو اصل پیروی کردند ...

 باید دانست که عدم ، نسیانی بیش نیست در جان خلق !!!

کز خلق عدم نیاید و از عدم موجود تکذیب شود !!!

و این کفری است معلوم ...

پس عدم را واگذار تا به حقیقت رهسپار شوی

و ره را رهگذر باش تا به هدایت رستگار !!!